Odcinek 79. TRUDNA SESJA ZDJĘCIOWA, jak sobie z nią poradzić?

26.07.2021 | Podcast

Wyświetleń: 141

Witam Cię w 79 odcinku podcastu WIĘCEJ NIŻ FOTOGRAFIA.

Trudne sesje zdjęciowe zdarzają się na każdym etapie pracy fotografki. Na bazie mojego 6-letniego doświadczenia i setek sesji zdjęciowych (dziecięcych, ciążowych i rodzinnych) mogę śmiało powiedzieć, że każda była inna.

Każda sesja zdjęciowa to zderzenie dwóch światów, gdzie obydwie strony różnią się od siebie. Indywidualne podejście i elastyczność są niezbędne, aby zachować kontrolę nad sesją i osiągnąć sukces.

Szczególnie podczas pracy z dziećmi trzeba być elastyczną i przygotowaną na wszystko. Komunikacja jest bardzo ważna, bo od tego zależy, czy sesja pójdzie sprawnie.
Trudna sesja to taka, kiedy dziecko nie chce współpracować albo nie może „odkleić się” od mamy. Dzieci z dużym temperamentem też bywają trudne. Sesja pary, gdzie kobieta przychodzi z radością, a jej partner jak „za karę” to również spore wyzwanie. Dlatego dzisiaj zdradzam kilka moich sprawdzonych sposób na to, jak zapanować nad sytuacją i sprawić, aby po kliku wspólnie spędzonych godzinach, wszyscy nadal byli uśmiechnięci.

To głównie od Ciebie zależy, czy zaplanowana sesja zdjęciowa będzie wspaniałym doświadczeniem i niezwykłą przygodą dla Ciebie oraz dla Twoich klientów.

 

O CZYM POSŁUCHASZ W TYM ODCINKU:

  • co zrobić, żeby zminimalizować ryzyko trudnej sesji zdjęciowej
  • dlaczego podczas dziecięcej sesji zdjęciowej tak ważna jest komunikacja z rodzicem
  • czy planowanie sesji dla maluszka na przypadkową porę dnia jest dobrym pomysłem
  • czy warto mieć plan awaryjny B, C, D, E…
  • jak dać poczucie bezpieczeństwa osobie przed obiektywem aparatu
  • dlaczego nie warto robić niczego na siłę
  • w jakich sytuacjach zmiana terminu może uratować sesję
  • dlaczego przed sesją należy zadbać również o siebie
  • czy warto robić podsumowania sesji
  • dlaczego zawsze należy pamiętać o umowie z klientem

 

Jak podejść do dziecka podczas sesji zdjęciowej?

Jak podejść do dziecka podczas sesji zdjęciowej, aby CHCIAŁO WSPÓŁPRACOWAĆ? 

Co zrobić by sesja zdjęciowa była wspaniałą przygodą dla Dziecka i Fotografa? Mówiłam o tym w webinarze, który możesz obejrzeć >>>TUTAJ<<<

ZAPISZ SIĘ NA LISTĘ OSÓB ZAINTERESOWANYCH JESIENNĄ EDYCJĄ KURSU W AKADEMII MAGICZNEJ FOTOGRAFII

>>>TUTAJ<<<

Jeżeli masz ochotę dołączyć do Akademii, to bardzo serdecznie Cię do niej zapraszam.

JEŚLI CHCESZ MNIE ODWIEDZIĆ TO ZAPRASZAM CIĘ DO MOICH MIEJSC W SIECI

✔  FACEBOOK: BASIOLANDIA.FB

✔  INSTAGRAM: BASIOLANDIA.IG

✔  STRONA WWW: BASIOLANDIA.STRONA

✔  YOUTUBE: BASIOLANDIA.YOUTUBE

ZAPRASZAM CIĘ DO MOJEJ GRUPY NA FB: BASIOLANDIA.GRUPAFB.  Będziemy tam rozmawiać o tematach poruszanych w podcastach i nie tylko.

GDZIE MOŻESZ SŁUCHAĆ MOJEGO PODCASTU

🎤 na moim kanale YouTube :BASIOLANDIA.YOUTUBE

🎤 katalog w iTunes: BASIOLANDIA.ITUNES

🎤 spotify: BASIOLANDIA.SPOTIFY

🎤 wyszukanie frazy „WIECEJ NIŻ FOTOGRAFIA” w Twojej aplikacji do podcastów na smartfonie

 

 

TRANSKRYPCJA ODCINKA:

Dzień dobry! Witam cię bardzo serdecznie w kolejnym odcinku podcastu „Więcej niż  fotografia”.

Z tej strony Basiolandia. Mam nadzieję, że u ciebie wszystko dobrze, że już cieszysz się w pełni latem i twoje akumulatory szczęścia są już prawie na fulla naładowane.  Ja w tym momencie, kiedy słuchasz tego podcastu, właśnie ładuje moje akumulatory szczęścia i ten odcinek oczywiście nagrywam dla ciebie wcześniej.

Dziś chciałabym zająć się takim trudniejszym tematem, ponieważ uważam, że są tematy, o  których warto mówić, nawet jeżeli są trudne.

A nawet powiedziałabym, że szczególnie te trudne tematy trzeba poruszać, bo w momencie, kiedy zaczynasz swoją fotograficzną drogę,  wszystko wydaje ci się bardzo trudne. A jeżeli jeszcze do tego dojdzie jakaś tematyka  związana z trudniejszą sesją, z niezadowolonym klientem, to wielu osobom na samym  wstępie – ale też wielu już w trakcie swojej fotograficznej drogi – może to podciąć skrzydła, a  wcale tak nie musi być. Więc w dzisiejszym odcinku troszeczkę Ci opowiem i postaram się na bazie mojego doświadczenia, podzielić się spostrzeżeniami, wskazówkami i dobrym radami –  basiolandowymi – jeżeli chodzi o to, jak unikać trudnych sesji  zdjęciowych.

Trzeba sobie wprost powiedzieć, że trudne sesje zdjęciowe się zdarzają.

I to nie  tylko na początku. Mogą się zdarzyć tak naprawdę w każdym momencie twojej pracy, jako  fotografka/jako fotograf, bo pamiętajmy o tym, że pracujemy z ludźmi. Po drugiej stronie  zawsze jest człowiek i od tego człowieka zależy bardzo dużo. Więc, żeby tak jeszcze bardziej  nakreślić ci, o czym będzie w tym dzisiejszym odcinku, to nie – nie będę tutaj dzisiaj mówiła  o trudnych sesjach w kontekście złych warunków atmosferycznych, że za mało świata, że za  dużo światła, że pada, że wieje.

W dzisiejszym odcinku będę mówiła o tym, że zawsze mamy do czynienia z czynnikiem ludzkim.

Czyli będziemy rozmawiać o klientach, będę  mówiła o tym, jak przede wszystkim możesz takich sytuacji unikać. Jak możesz się  przygotować, żeby takie sytuacje się nie pojawiały, a jeżeli już się pojawią, to jak sobie z tym  poradzić. Także, jeżeli taka tematyka cię interesuje, to weź sobie teraz filiżankę ulubionej  herbaty i zapraszam cię do słuchania.

Zacznę może od tego, że jeżeli ktoś pracuje od kilku lat, jako fotografka/fotograf i mówi ci,  że wszystkie sesje, to była po prostu sielanka, tęcza i jednorożce, to istnieje duże  prawdopodobieństwo – a bardziej powiedziałabym, że pewność – że cię kłamie, bo jeżeli  pracujesz z ludźmi, to po drugiej stronie będzie trafiała na różne osoby. O różnych  charakterach, o różnym usposobieniu.

A jeżeli pracujesz z dziećmi, to pamiętaj, że jedyna pewna na sesji z dziećmi, to zmienna.

Więc ja, na bazie mojego 6-letniego  doświadczenia – a w ciągu tych 6 lat naprawdę zrobiłam setki sesji zdjęciowych dziecięcych,  rodzinnych, ciążowych – i każda z tych sesji była inna, bo na każdej z tych sesji był inny  człowiek. Do każdej z tych sesji podchodziłam bardzo indywidualnie i chociaż byłam  najlepiej, jak na chwilę obecną mojego rozwoju w fotografii przygotowana, to zawsze  zdarzają się jakieś sytuacje, w których czegoś nie przewidzisz.

Tak, jak mówiłam wcześniej, jeżeli pracujesz z dziećmi, to szczególnie jest ważne, żebyś  wiedziała, że nawet będąc najlepiej na świecie przygotowaną, mając plan A, B, C, D, E, F, G,  zawsze, ale to zawsze może cię coś zaskoczyć.

Tutaj trzeba być przygotowanym na elastyczność.

To, do czego ja zawsze namawiam i to, czego uczę Akademii Magicznej  Fotografii na kursach – a szczególnie na kursie fotografia dziecięca z odrobiną magii – to to, żeby bardzo dużą rolę przykładać do przygotowania przed sesją.

Czyli tego wszystkiego, co ja mam zrobić, ale też komunikacji z klientem przed sesją zdjęciową. Szczególnie jeżeli  mówimy o sesjach dziecięcych, to komunikacja z rodzicem, to wszystko, co mu omówimy  wcześniej, to jak my tego naszego klienta przygotujemy, jak dużo on będzie miał informacji  od nas, to jest kluczowe. Na tym etapie komunikacji, my bardzo dużo rzeczy możemy się  dowiedzieć o dziecku, rodzic bardzo dużo rzeczy dowie się od nas, chociażby nawet na temat  tego, jak ta sesja będzie wyglądać.

Wymiana informacji to podstawa.

Prawda jest taka, że im więcej informacji z sobą wymienimy, im więcej odpowiedzi na takie trudne pytania, które mamy w głowie, dostaniemy przed sesją, tym większe prawdopodobieństwo tego, że ta sesja pójdzie nam  sprawnie. W moim kursie uczę też tego, jak sobie radzić w sytuacjach awaryjnych – szczególnie z  dziećmi. Wiem z mojego własnego doświadczenia, nie z tego, że przeczytałam, że takie  sytuacje się zdarzają, tylko z mojego własnego doświadczenia. Po 6 latach z aparatem w dłoni  wiem, że takie sytuacje się zdarzają.

Uczę moje kursantki, jak sobie w sytuacjach awaryjnych radzić i uważam, że to jest wiedza bezcenna.

Gdybym ja w moim kursie mówiła:  „Słuchajcie, dziewczyny. Moje wszystkie sesje były idealne. Nigdy nie miałam jakiegoś  dziecka, które nie chciało współpracować. Nigdy nie miałam takiej sytuacji, że na przykład  wymyśliłam sobie, a dziecko miał swój plan na siebie”, to ja bym kłamała moje dziewczyny,  że to wszystko jest tak idealnie. A na co by się to przełożyło? Mianowicie na to, że przy  pierwszej takiej sytuacji gdyby coś nie było tak, jak któraś z kursantek by sobie zaplanowała,  to stwierdziłyby: „To w ogóle tak nie działa. Nie umiem”, a to totalnie nie o to chodzi. Tutaj  chodzi o to, żebyś po pierwsze miała świadomość, że trudne sesje się zdarzają.

A po drugie,  żebyś miała świadomość, jak ty możesz zapobiec temu. Ja jestem zawsze zwolennikiem  profilaktyki i o tej profilaktyce będę w dzisiejszym odcinku dużo mówić, ale będę też za  moment mówić o tym, jak sobie radzić w sytuacjach, kiedy coś już się wydarzy. To też jest ważne, żeby wiedzieć, jak później się z tego wszystkiego pozbierać. Zdaję sobie z tego  sprawę – i to też wynika z mojego doświadczenia – że takie sytuacje, trudne sesje, to są takie  rzeczy, które szczególnie osoby wysoko wrażliwe bardzo przeżywają. To jest coś trudnego. To może być coś, co w wielu przypadkach może nam podciąć nawet skrzydła. Dlatego, jeżeli  chcesz wiedzieć, jak tego wszystkie uczę w kursie, to w notatkach do tego odcinka znajdziesz  link. Możesz się zapisać na listę osób zainteresowanych, bo już jesienią rusza kolejna edycja  kursu.

Jeżeli masz ochotę dołączyć do Akademii, to bardzo serdecznie Cię do niej zapraszam.

Teraz przejdźmy sobie do tego, co to jest w ogóle ta trudna sesja zdjęciowa. Żeby każdy  miał jasność, o co tutaj w ogóle chodzi – trudna sesja zdjęciowa, ja tutaj będę to odnosić do dzieci, bo te trudne sesje zdjęciowe w większości przypadków właśnie dotyczą sesji  dziecięcych. Trudna sesja zdjęciowa dla mnie, to taka, na której dziecko ma tak zwanego  focha. Czyli: „Nie. Nie będę”, „Nie. Nie usiądę”, „Nie, nie, nie”. Takie dziecko, które ma postawę „nie” na wszystko. To, to jest trudna sesja zdjęciowa.

Trudna sesja zdjęciowa, to taka, kiedy dziecko jest bardzo wstydliwe, zamknięte w sobie, w ogóle się nie chce odkleić od mamy.

Jeżeli dziecko jest przestraszone. I tutaj ogromna prośba do rodziców, bo to jest apel do  rodziców, żeby nigdy, ale to przenigdy przed sesją nie straszyć dziecka jakimiś tekstami: „Masz być grzeczny na sesji, bo inaczej zobaczysz” albo: „Masz być grzeczny na sesji, bo  inaczej coś tam”. Nie straszcie dzieci, bo co nam na sesji z dziecka, które będzie  przestraszone, które będzie miało taki wzrok po tytułem: „O rany. Lepiej będę robić  wszystko, bo inaczej mama będzie zła” i nie daj Boże, jeszcze go przed sesją przestraszyła, że  dostanie lanie, czy cokolwiek. Nie róbcie czegoś takiego, bo przestraszone dziecko, to jest  przestraszone zawsze dziecko. To nie jest dziecko radosne, to nie jest dziecko swobodne, to nie jest dziecko takie, które będzie się chciało na sesji zaangażować dobrowolnie i bawić się  na sesji.

A przecież nie chcecie drodzy rodzice, mieć przestraszonego dziecka na zdjęciu, bo  w oczach zawsze widać strach.

Więc to też są trudne sesje zdjęciowe, ale tutaj jest dużo do  zrobienia po stronie rodziców, ale też po naszej stronie, jako fotografów i fotografek, żeby  informować rodziców, że broń Boże nie straszymy dzieci przed sesją, bo to nigdy nikomu nie  wychodzi na dobre.

Jeżeli dziecko bardzo szybko jest znudzone – bo są też takie dzieci bardzo temperamentne,  które bardzo szybko się nudzą. To są dzieci, które jak idą, to biegną. I to też jest ciężka sesja, bo jednak my potrzebujemy, żeby to dziecko, chociaż na chwilę usiadło. To wszystko jest tak naprawdę w moim rozumieniu i w tym, co chciałabym tu nakreślić – trudną sesją zdjęciową.

Jeżeli chodzi o sesje osób dorosłych, to też nie czarujmy się, że czasem jest tak na sesjach,  że jedna strona – w większości przypadków, to jest kobieta – bardzo chce na sesję, a  mężczyzna przychodzi dla Świętego spokoju, bo woli mieć to za sobą i żeby już nie słuchał  wielkich wywodów w domu albo osoby na sesję przychodzą skłócone i to też widać. Jest taka energia, że możemy coś zawiesić w powietrzu i to nie spadnie. To wszystko jest odczuwalne.

To są trudne sesje zdjęciowe.

Teraz jeszcze jedna sytuacja, która może się wydarzyć po sesji, co też zbieramy do tego worka trudna sesja zdjęciowa, bo pamiętamy, że sesja to nie jest tylko to, że się spotykamy  pod wielkim dębem i robimy zdjęcia, tylko to jest cały proces, który kończy się – według  mnie i tego też uczę w Akademii – dopiero w momencie, kiedy klient ma fizycznie w ręku  zdjęcia. Więc jeszcze w tym procesie mamy taki moment przekazania zdjęć. Wtedy może się  okazać, że klient po drugiej stronie jest niezadowolony. Taka sytuacja też jest trudna. Więc  tutaj też musimy się nauczyć radzić sobie w takich sytuacjach, bo – też trzeba sobie to wprost  powiedzieć – takie sytuacje mogą się zdarzyć.

Jak już wiemy, co to jest trudna sesja zdjęciowa i o czym będziemy tutaj rozmawiać,  podzieliłam sobie to na etapy. Co, w którym etapie możesz zrobić, żeby takiej sytuacji  uniknąć.

Zaczniemy od najważniejszej rzeczy, czyli profilaktyki.

Co ty możesz zrobić, żeby  zminimalizować ryzyko takiej trudnej sesji zdjęciowej?

Pierwsza sprawa, to przygotuj się maksymalnie do tej sesji. Tutaj mam na myśli wszystkie  rzeczy, które możesz zrobić ty po swojej stronie, jako fotografka/fotograf. Jak się możesz  przygotować? Sprawdzić sprzęt, sprawdzić plener, zrobić sesję próbną, przygotować sobie  pomocników, żeby idąc na sesję, mieć po prostu pewność, że wiesz, co robisz, że masz na to plan i tak dalej. To jest dla mnie maksymalne przygotowanie.

Przeprowadź dobry proces komunikacji z klientem przed sesją.

Przed sesją, nie w trakcie.  Nie spotykamy się pod tym wielkim dębem i mówisz, co będziemy robić i tak dalej – nie. To wszystko musi się zadziać przed, żeby każda ze stron czuła się spokojna, poinformowana, przygotowana. To nam daje dużo większe prawdopodobieństwo, że to wszystko pójdzie  sprawnie. Pamiętajcie też o tym, że inaczej planuje się i przygotowuje się sesję z małym  dzieckiem i rodziną, a inaczej przygotowuje się sesję na przykład z nastolatkiem. To są  totalnie dwie, różne grupy i do każdej z tych grup trzeba inaczej podchodzić.

Dopasuj porę sesji do rytmu dnia dziecka.

To jest szczególnie kluczowy element, jeżeli  chodzi o takie dzieci, które są małe, które mają drzemki, które mają jakąś swoją rutynę. To nie one wpasowują się w nasz plan, tylko my dopasowujemy godzinę sesji pod kątem tego, jak wygląda rutyna danego dziecka. Uwierz mi, że jeżeli na przykład umówisz się na sesję w porze spania tego dziecka, czyli kiedy ono ma zaplanowaną drzemkę albo w czasie, kiedy to dziecko powinno zjeść, to sama na siebie ściągasz problem niezadowolonego dziecka. Czy ty,  jak jesteś niewyspana i głodna, chcesz współpracować z kimkolwiek? Chcesz w ogóle rozmawiać z kimkolwiek? Nie. Masz przełożoną energię na coś zupełnie innego. Więc jeżeli  ty się do tego nie dopasujesz, jaki dziecko ma rytm dnia, to ono też się nie dopasuje do tego,  jaki ty masz plan na sesję. To jest mega ważne. Nie ma co z tym dyskutować. To jest po prostu fakt i im wcześniej to zrozumiesz, tym będziesz miała spokojniejszą współpracę  podczas sesji z dzieckiem.

Kolejna bardzo ważna sprawa – powiedziałabym nawet, że najważniejsza w tym wszystkim  – podpisz umowę.

Podpisz umowę, w której będzie wszystko jasne, napisane czarno na białym, kto jest, za co odpowiedzialny, kto co dostaje, kiedy dostaje, ile płaci, kiedy płaci. Temat umowy ja już o nim mówiłam tyle razy, że mam wrażenie, że to jest oczywiste, ale za  każdym razem będę to podkreślać i to też wynika z mojego doświadczenia, z moich zupełnie niepotrzebnych emocji związanych z tym, że kiedyś nie podpisywałam umowy. Więc umowa,  umowa i jeszcze raz umowa.

Kolejna sprawa jest stricte związana z twoją sferą emocjonalną, bo to też dużo od ciebie  zależy.

Jeżeli idziesz na sesję nastawiona pozytywnie, jeżeli jedziesz z dobrą energią na sesję, to ty tą dobrą energią emanujesz. I zarażasz tych ludzi dobrą energią. To naprawdę tak działa,  że jak ty wychodzisz z sercem, dobrocią i nastawieniem, że będzie super, to druga strona to odbiera. Wtedy macie dużą szansę na to, że ta sesja super pójdzie, dziecko będzie chciało  współpracować, cała rodzina będzie chciała z Tobą współpracować, a efektem tego będą  piękne zdjęcia.

Zawsze zostawiaj swoje problemy w domu.

Pamiętaj, idziesz na sesję – w domu mogą się  dziać różne rzeczy. Możesz się pokłócić z mężem, z żoną, dziećmi, szefem, ale zawsze to  zastawiaj w domu. Pamiętaj, że klienci, którzy do ciebie przychodzą, oni nie przychodzą po to, żebyś ty przenosiła na nich swoje złe emocje. Oni przychodzą do ciebie po piękne zdjęcia i ty nie masz prawa przenosić na nich swoich złych emocji. Więc to, co masz w domu, to co  masz w swoim życiu prywatny, zostawiasz za drzwiami życia prywatnego, a do pracy, do  ludzi idziesz z dobrą energią. I czy chcesz mi teraz uwierzyć, czy nie, to ja wiem, że tak to  działa.

Mamy zaopiekowany cały obszar przed sesją. Teraz przechodzimy do tych wszystkich rzeczy, które dobrze, żebyś stosowała i pamiętała o nich już w trakcie sesji. Czyli ten moment  ty, klient, plener, czy studio, gdzie pracujesz.

Zawsze staraj się zrobić wszystko, co w twojej  mocy, żeby ta sesja była udana.

To przygotowanie, to wszystko, co zrobiłaś wcześniej, jest  mega ważne. Jeżeli to wszystko, o czym mówiłam przed momentem, już zrobiłaś, to tutaj  masz pewność i przekonanie, że zapewniłaś to, co w twojej mocy. O profilaktykę zadbałaś już  wcześniej, więc na sesji robisz wszystko, co w twojej mocy, żeby ta sesja była udana.

Zachowaj spokój i szukaj rozwiązań.

To jest ważne w tych sytuacjach, jeżeli masz sesję  dziecięcą i zaplanowałaś sobie na przykład, że zrobimy zdjęcie pod drzewem – to jest jedna  twoja miejscóweczkę. Gdzieś przy krzaku, to jest druga miejscóweczka. Trzecie miejsce na  przykład na łące. Pod tym drzewem dziecko nie chce usiąść. Myślisz sobie: „OK. Mam plan  B”. Później ten krzaczek – dziecko też nie chce usiąść, to plan B też odchodzi w zapomnienie.  Zostaje ci plan C, czyli łąka i widzisz, że dziecko też nie koniecznie.

Nie możesz zacząć panikować i mówić: „Rany, Jasiu. Tutaj nie chcesz, tam nie chcesz”.

Jak ty zaczniesz panikować, to wtedy automatycznie zacznie panikować mama – a nawet  myślę, że mama zacznie panikować dużo wcześniej, bo mamy są bardzo przejęte na tych  sesjach, że to jest jej dziecko i co sobie ta fotografka pomyśli. Wchodzi mnóstwo przekonań, głosów w głowie, jakby to dziecko miało być idealne i osoba po drugiej stronie – czyli na  przykład ja fotografka – jakbym nie wiedziała, że dzieci mają swój świat, żyją w innej  przestrzeni i że to jest OK.

Więc ja, jako fotografka muszę zachować spokój i szukać rozwiązań.

Tutaj jest ważna elastyczność. Taka, że: „OK. Nie chce pod drzewem, ale może na  przykład jak dam mu książkę, to wtedy usiądzie może pod tym drzewem,” Spokój i szukanie  rozwiązań, to jest zawsze najlepsza droga.

Kolejna kwestia, o której wiele osób zapomina, a jest też kluczowa, że jasna komunikacja w trakcie sesji z rodzicem też jest kluczowa. Szczególnie jeśli chodzi o te małe dzieci, ale o te większe też. Z małymi dziećmi jest tak, że w momencie kiedy potrzebujemy pomocy rodzica  – na przykład chcemy, żeby dziecko spojrzało nam w obiektyw – to bardzo ważne jest to,  żeby zawołać rodzica. Niech on stanie za nami i w momencie, kiedy my prosimy, niech  zawoła to dziecko albo zacznie śpiewać jakąś piosenkę, która dziecka lubi. Wtedy mamy  większą pewność, że dziecko spojrzy w naszą stronę. Albo niech zacznie ulubioną zabawką  wydawać jakieś dźwięki, wtedy dziecko spojrzy w naszą stronę.

Jasno komunikujmy się z rodzicami, kiedy my potrzebujemy tej pomocy, a kiedy tej pomocy nie potrzebujemy albo  kiedy prosimy, żeby rodzic nam nie przeszkadzał.

Może być też taka sytuacja, że rodzic  zacznie na tyle absorbować uwagę tego dziecka, że to dziecko w ogóle nie będzie nami  zainteresowane. A to my mamy do zrobienia pracę, więc jasno komunikujmy się z rodzicami,  że: „Teraz proszę o pomoc” i dokładnie mówię, w jakiej formie ma być ta pomoc. Pamiętaj,  że po drugiej stronie osoba też nie wie, o co tobie może chodzić. Co ty w ogóle chcesz?  Musisz bardzo jasno skomunikować się z rodzicem, o co chodzi. Wtedy jest szansa, że to  wszystko pójdzie w dobrą stronę.

Bądź profesjonalna i daj poczucie bezpieczeństwa.

To jest też kluczowe. Sama sobie  pomyśl: ty w momencie, kiedy chociażby nawet idziesz do fryzjera, przychodzisz do Pani  fryzjerki i mówisz, że chciałabyś na przykład zmienić kolor włosów, ale nie wiesz, czy mając czarne włosy, zrobienie blondu na jednej wizycie jest dobrym pomysłem. Taka teoretyczna  sytuacja. Wtedy ja na przykład mogę powiedzieć, jak do tego podchodzę. Jeżeli Pani  fryzjerka mówi do mnie: „Pani Basiu, owszem możemy zrobić blond. Super. Bardzo się  cieszę, że chce Pani zmiany, ale nie zrobimy tego na jednej wizycie, bo mogę Pani spalić  włosy, najprościej mówiąc”. Wtedy ja myślę sobie: „Kurcze, tak. To jest ktoś, kto się zna”.  Przyjmijmy drugą sytuację: ja mówię, że z czarnego lecimy w blond, a Pani fryzjerka mówi:  „No dobrze. Możemy tak zrobić. W sumie nie wiem, co się wydarzy, ale zróbmy.  Zobaczymy”. Wtedy we mnie pojawia się takie poczucie: „Hmmm. Może jednak to nie jest  dobry pomysł, żeby ta osoba cokolwiek robiła przy moich włosach, bo może się okazać, że  wyjdę na przykład łysa trochę?”.

Tak samo to się przekłada na naszą pracę.

Jeżeli ja czuję od drugiej osoby pewność, że OK, tu Jasiu nie chciał usiąść pod tym drzewem, ale ja na przykład od razu mam awaryjny plan B i jeszcze A, B, C, D, E i F i mówię: „Dobra Jasiu. Tutaj nie, ale  na przykład tu” to wtedy mama tego dziecka – bo odnoszę się do mamy tego dziecka – widzi:  „OK. Tu jest ogarnięta osoba. Ona wie, co ma robić”. Wtedy to poczucie bezpieczeństwa,  które wynika z tego naszego profesjonalizmu, czyli z naszego zachowania, że ja tu jestem  kierownikiem tej wycieczki i ja wiem, po co pewne rzeczy się dzieją, tak sobie to przemyślałam i to wiem, że działa, to wtedy jest poczucie bezpieczeństwa.

Jak jest poczucie bezpieczeństwa, to jest spokój.

I to jest kluczowe. Żeby cała sesja pomimo tego, co się na niej  dzieje, żeby odbywała się w atmosferze spokoju, bo w spokoju i poczuciu takim w środku, że  jest OK, możemy naprawdę zrobić więcej.

Nigdy nie rób niczego na siłę.

To jest tak, jak z zastraszeniem dzieci. Zastraszone dziecko,  to jest dziecko, które nie jest dobrym materiałem na modela. Robienie czegoś na siłę na  zasadzie, że dziecko nie chce na ręce, ale mama je bierze i ono się szarpie, a ona mówi: „Daj  spokój. Damy radę”. Przecież nie chcesz robić zdjęcia szarpiącemu się dziecku, które się  zanosi płaczem. Więc jeżeli nie chce na ręce, to nie chce na ręce. Jeżeli nie chce trzymać  misia, to nie chce trzymać misia. Nigdy nie róbmy niczego na siłę. Tak, jak my nie lubimy,  jak ktoś chce coś nam zrobić na siłę, tak samo po drugiej stronie. Myślmy w takich  kategoriach, że nikt nie lubi niczego na siłę. To są proste rzeczy, ale ja mam wrażenie, że wiele osób o nich zapomina. Nagle po prostu jest taka biała ściana i jakby ktoś o tym nie  wiedział.

To są proste rzeczy, ale niesamowicie ważne.

Jeżeli już jest tak dramatycznie źle, jeżeli widzisz, że dziecko ma taki dzień, że nic z nim  dzisiaj nie zrobisz albo na przykład nie wiedziałaś, że umówienie się w porze spania, albo w  porze lunchu dziecka, jest złym pomysłem i tam jest po prostu dramat, to też nie bój się, nie  wstydź się zaproponować przełożenia terminu sesji. Naprawdę. To nie jest jakiś koniec  świata. To nie jest coś, czego trzeba się wstydzić i to nie jest coś, co ciebie przekreśli w  oczach klienta, jako fotografkę.

Jeżeli już wykorzystałaś te wszystkie rzeczy, które miałaś w  zanadrzu i widzisz, że nic nie działa, to nie bój się powiedzieć i zaproponować, że może spotkamy się w  innym terminie.

To jest też bardzo ważne, żeby to zrobić, bo to może nam dać inne  możliwości. Może też być tak na przykład, że dziecko się źle czuje danego dnia. Jakaś  temperatura, czy cokolwiek i wtedy to będzie dużo lepsze rozwiązanie. Też bardzo istotne jest  to, w jaki sposób ty uargumentujesz tę zmianę terminu. Oczywiście nie mówisz czegoś  takiego: „O Boże. Dzisiaj mi nie wyszło. Dramat. Jaka jestem beznadziejna” albo: „Boże,  Pani, jakie ty masz to dziecko. Nie da się. Po prostu co to ma być?”. Oczywiście, że nie robisz  czegoś takiego.

Podchodzisz do tego w profesjonalny sposób, w ludzki sposób.

Zawsze w  stronę klienta: „Być może dzisiaj nie jest dzień Jasia. Może lepiej będzie – z korzyścią dla  dziecka – żebyśmy się spotkali w innym terminie?”. Dziecko może na przykład ząbkować w  danym momencie, jeżeli mówimy o takich maluszkach. Może mieć jakiś skok rozwojowy i  tak się wstrzelimy w termin, że to będzie nie do przejścia.

Tutaj forma przekazu, skomunikowania się z rodzicem i normalnej rozmowy, jak człowiek z człowiekiem, może zdziałać cuda. Wtedy ciśnienie schodzi po obydwu stronach i kolejna sesja, kolejne spotkanie  może już być zupełnie inne.

Teraz przechodzimy do tego momentu, kiedy jesteśmy już po sesji.

W naszej głowie dzieją  się różne rzeczy, obwinienie się. Cuda tam się dzieją. Przychodzimy sfrustrowane z tej sesji.  Wtedy bardzo dużą sztuką jest to, żeby zanim przejdziemy do rozpaczy, paniki, dramatów,  rzucania kariery fotografki na zawsze – wtedy trzeba się zatrzymać i zobaczyć, jak faktycznie  ma się to do rzeczywistości. Wielokrotnie jest tak, że popadamy w dziką panikę i mówimy: „Nic z tego nie będzie. Dramat. Zawaliłam”.

A w momencie, kiedy siadamy do materiału,  zrzucamy materiał na komputer, wtedy się okazuje, że z każdego tego zaplanowanego miejsca  mamy dobre zdjęcie. I co wtedy? Wtedy okazuje się, że ta cała panika, rozpacz i tak dalej  była totalnie niepotrzebna. Więc pierwsza sprawa: zanim zaczniesz panikować, to zobacz, co  faktycznie masz zrobione i wtedy, jak będzie trzeba, to jeszcze się zdążysz wypłakać,  napanikować i tak dalej. Jak już zobaczysz, że masz OK, ale masz takie poczucie, że coś było w tej sesji nie tak, to  siadasz i analizujesz tę sesję.

Wyciągasz wnioski i zapisujesz sobie te wnioski po sesji.

Ja zawsze namawiam – i w Akademii, i w kursie też tego uczę – że po sesji robimy  podsumowanie, bo z tych podsumowań najwięcej możesz dla siebie wyciągnąć. Z tych  własnych podsumować. Nie z tego, co ci ktoś mówi, że mu się przydarzyło na sesji, tylko na  swoim własnym przykładzie. Kiedy ty byłaś na tej sesji, kiedy ty wiesz, jak tam było. Siadasz  do kartki i wypisujesz, co było super, co mogłoby być lepiej, co poprawisz na kolejnej sesji i  wtedy ciach – wprowadzasz zmiany na kolejnej sesji. To jest twój najlepszy sposób na  progres. To jest po prostu złoto. Jak do tej pory nie robiłaś podsumowań sesji, to zrób je koniecznie.

Zrobiłaś to podsumowanie w drugim kroku, przeanalizowałaś i co teraz możesz z tym  zrobić?

Możesz zrobić z tym to, żeby skupić się na tym, co ty możesz zrobić lepiej w kolejnej  sesji. Co mogłaś zrobić lepiej tutaj, co należy poprawić, co mogłabyś jakoś ulepszyć, na  którym z etapów były jakieś dziury? Czyli na przykład w ogóle nie było rozmowy przy tej  sesji z mamą, kiedy dziecko ma jaką porę, kiedy śpi, kiedy je, kiedy lubi się bawić, kiedy ma  lepszy humor. Mama to zawsze wie. Ty nie wiesz, bo nie znasz tego dziecka. Ja nie wiem,  jakie ma pory, kiedy ma lepsze pory, kiedy ma gorsze pory dziecko, które do mnie  przychodzi, ale mama to wie, bo mama jest z tym dzieckiem na co dzień.

Pamiętaj, żeby zawsze wyciągać wnioski i wprowadzać je przy kolejnej sesji.

Staraj się, jeżeli masz ten materiał, dobry materiał – przygotuj go i przekaż klientowi. Czyli  masz, przekazujesz materiał i teraz możemy przejść do takiego tematu trudnego, którego  każdy się boi poruszać. Czyli przekazałaś ten materiał i klient jest niezadowolony. Co ty możesz w takiej sytuacji zrobić? Na pewno do każdej z takich spraw podchodź bardzo indywidualnie.

Podejdź rzetelnie do tematu.

Co to znaczy rzetelnie? Nie na zasadzie, że klient  ma zawsze rację albo, że ty masz zawsze rację – nie. To są ogólniki. Do każdej sprawy  podchodź indywidualnie. Ja w ogóle o niezadowolonym kliencie nagram osobny odcinek,  więc tutaj tak bardzo ogólnie nakreślę temat. Tutaj najważniejsze jest to, że jeżeli klient ma  rację – a co to znaczy, że klient ma rację? Przyjmijmy, że na przykład robisz sesję 6-osobowej  rodzinie. To była trudna sesja. Na tych zdjęciach z 6-osobowej rodziny mamy tylko 3 osoby,  a 3 osób w ogóle nie ma. Klient dostaje te zdjęcia i mówi: „Super, fajnie. Te zdjęcia 3 osób  fajnie, ale nas była 6. Gdzie są te 3 osoby?” To nie idziesz w zaparte, że: „O co Pani chodzi,  przecież zdjęcia są?”. Tylko tutaj ewidentnie klient ma rację, bo on nie przyszedł po zdjęcia 3 osób w rodzinie, bo inaczej przyszedłby tylko w 3 osoby, tylko przyszedł po zdjęcia 6 osób, bo tyle liczy jego rodzina.

Czasami racja jest po stronie klienta i tutaj nie ma co się upierać.

To jest prosta sprawa. Wtedy rozpatrujemy sprawę na rzecz klienta. Jeżeli na przykład jest to  sytuacja, w której ewidentnie czuć i ewidentnie widać, że klient nas chce na coś naciągnąć –  bo też zdarzają się takie sytuacje – to wtedy też trzeba asertywnie z tą sytuacją postąpić.

Nie  będę się nad tym rozgadywać, ponieważ będzie o tym osobny odcinek i tam będę ten temat rozkładać na czynniki pierwsze, ale chciałabym, żebyś wiedziała już z tego odcinka, że do  każdej sprawy niezadowolonego klienta po sesji, podchodzisz bardzo indywidualnie z dużą  uważnością i rzetelnością.

Czy to będą emocjonalnie trudne sytuacje?

Oczywiście, że tak. Szczególnie jeżeli jesteś na  początku, szczególnie jeżeli taka sytuacja będzie związana z jakąś osobą nam bliższą, z  osobą, która będzie gdzieś tytułować naszą koleżanką, przyjaciółką – to są wtedy bardzo  ciężkie sytuacje emocjonalnie. Wiem, przerabiałam, więc mówię z własnego doświadczenia. To, co mogę powiedzieć, to to, żeby nie podchodzić do tych rzeczy tak emocjonalnie i nie  podejmować nagłych ruchów w momencie tych buzujących emocji. Wtedy możemy zrobić  dużo głupot. Więc co zrobić?

Najpierw wytupać, wypłakać, wykrzyczeć, jak najlepiej jesteś  w stanie te emocje z siebie wyrzucić, taki sposób będzie dla ciebie najlepszy.

Jak już ta  pierwsza burza z ciebie wyjdzie, wtedy przejdź do faktów. Czyli wytupałam, wypłakałam,  zeszły ze mnie emocje, wtedy przechodzisz do faktów, przechodzisz do analizy, wyciągasz  wnioski i wtedy dopiero tym trzeźwym okiem patrząc na te fakty, czy to coś było po twojej  stronie, czy ty mogłabyś coś zrobić inaczej, czy to było coś po stronie drugiej strony. Trzeba  rzetelnie spojrzeć na sytuację. Jeżeli ja na coś miałam wpływ, jeżeli ja mogłam coś zmienić,  jeżeli na przykład ja mogłam bardziej zadbać o to, żeby na tej sesji było więcej rzeczy dla  dziecka, żeby zająć albo zainteresować to dziecko w jakiś sposób – to to jest po mojej stronie. Jeżeli na przykład są rzeczy, których rodzic nam nie powiedział w procesie komunikacji –  pod warunkiem, że ty go dobrze przeprowadziłaś – to też nie możemy tych rzeczy wszystkich  brać na siebie.

Trzeba się nauczyć oddzielać rzeczy, na które miałam wpływ od rzeczy,  na które nie miałam wpływu.

To nie jest łatwe, bo my z automatu mamy coś takiego, że  obwiniamy siebie. Są osoby, które obwiniają siebie i biorą wszystko na siebie, a są też osoby,  które w ogóle nie widzą nigdy winy w sobie, tylko co złe, to inny a ja jestem święta. Każda z  tych skrajności jest niedobra. Tutaj trzeba takiej rzetelności, przyjrzenia się sytuacji,  spojrzenia na fakty chłodnym okiem. Dlatego mówię, żeby tego nie robić w dniu sesji, bo  wtedy jesteśmy w emocjach, a emocje nigdy nam dobrze nie podpowiadają. Na chłodno  zastanawiam się, co mogłam, co jest po mojej stronie, a na co nie miałam wpływu. I nie  obwiniać się o to, bo to nic dobrego nie przynosi.

Kolejna taka myślę, że bardzo uwalniająca podpowiedź dla osób, które są fotografkami, które pracują z ludźmi – bo myślę, że to w wielu branżach – może się sprawdzić – to to, żeby  w ogóle przyjąć do wiadomości, że pracując z ludźmi, mogą się przydarzać różne sytuacje. Ja  wiem, jaką jestem osobą, jakie mam usposobienie. Wiem, jak podchodzę do pewnych rzeczy,  ale po drugiej stronie jest inny człowiek, który do wielu rzeczy może podchodzić inaczej.

Tutaj się zderzają te nasze dwa światy.

Nie ma możliwości, żeby one były identyczne, więc  zawsze mogą wychodzić takie sytuacje, które w kontakcie z ludźmi są naturalne. Ja pracując  już od 6 lat, też mam trudne sesje. Też mam sesje, na których dzieciaczki nie chcą  współpracować.

Ja też mam sesje, na których dzieci mają focha.

To naprawdę się zdarza.  Gdybym ja się na to obrażała, że jak to w ogóle, to to i tak nie przynosiłoby niczego dobrego.  Więc przyjmując fakt, że takie sytuacje się zdarzają, że zdarzą nam się niezadowoleni klienci,  że będą dzieci, które nie będą chciały współpracować pomimo tego, że my będziemy chciały  im nieba przychylić i będziemy super przygotowane, to wtedy już będziemy trochę uwolnione  psychicznie. Będzie nam troszeczkę łatwiej.

Kiedy już wiemy, że takie sytuacje się zdarzają, to najważniejsze jest to, żeby każdą z tych  sytuacji – jakkolwiek byłaby ona trudna – żeby z każdej wyciągnąć wnioski, wprowadzić  potrzebne zmiany i doprowadzić tę sytuację do końca. Nie zostawiamy tego w zawieszeniu. Na zasadzie takiej, że klient nam napisał, że jest niezadowolony, a my sobie myślimy: „Głupi klient. Niech sobie ma swoje pretensje, ja wiem swoje”. To nie jest załatwiona sprawa do  końca. Tutaj opieramy się na umowie, co jest mega ważne, bo wtedy mamy się do czego  odnieść. Zamykamy sytuację i wtedy to jest sprawa zakończona.

Nie zostawiamy w  zawieszeniu, bo to nam może zrobić dużo złego.

Kluczową sprawą jest umowa, bo jeżeli nie  mamy tej umowy, to nie mamy się do czego odnieść. Wiele osób mówi na przykład po sesji,  że klienci są dziwni, bo chcą RAW-y, że chcą cały materiał, bo przecież i tak ten materiał jest  zrobiony. Jeżeli nie masz tego w umowie, że nie dajesz RAW-ów, że dajesz tylko te pliki,  które są w pakiecie sesji, to wtedy nie możesz mieć pretensji do klienta, że on o to pyta, bo on  nawet nie wie, że nie powinien o to pytać. Umowa jest kluczowa, bo to jest taki punkt  odniesienia we wszelkich sporach. Szczególnie jeżeli coś jest nie tak.

Więc umowa, umowa i  jeszcze raz umowa.

To jest mega kluczowe, jeżeli nie chcesz kłopotów oczywiście. Jak jest ci  obojętne, to możesz tej umowy nie podpisywać i jakieś różne, dziwne wojny sobie toczyć,  które nikomu nie są potrzebne i nigdy niczego dobrego nie wnoszą. Na sam koniec, żeby to wszystko zebrać, to oczywiście, żeby było jasne, nikomu – ani  tobie, ani sobie – nie życzę trudnych sesji. Nie życzę nam tego, żebyśmy musiały tych  różnych sytuacji, o których dzisiaj mówiłam doświadczać.

Mam nadzieję, że po wysłuchaniu  tego odcinka podcastu masz taki spokój trochę w sobie, że już teraz wiesz, że każdemu się  takie sytuacje zdarzają.

Wiesz, co możesz zrobić wcześniej w ramach profilaktyki. Wiesz, co  możesz zrobić w trakcie, żeby zminimalizować ryzyko takich trudnych momentów na sesji.  Wiesz już, co możesz zrobić po sesji, jeżeli taka sytuacja się wydarzy. Więc rzetelność,  indywidualne podejście i nieobwiniane siebie za całe zło świata, tylko podejście do sprawy na  bazie faktów, jest w takiej sytuacji kluczowe. Pamiętaj o tym, że najpierw masz być zawsze  człowiekiem, a dopiero potem fotografką, bo wtedy to wszystko napiera zupełnie innego  wymiaru.

Dziękuję ci za ten wspólnie spędzony ze mną czas. Weź z tego odcinka, co najlepsze dla  siebie. Będzie mi bardzo miło, jeżeli podzielisz się informacją o tym podcaście w swoich  social mediach, bo to zawsze jest dla mnie taka super wiadomość i docenienie tej pracy, którą  wkładam w nagrywanie tych podcastów, przygotowywanie materiałów do nich. Zawsze  wtedy się cieszę, że ktoś się chwali tym, że słucha, że wyciąga z tego podcastu dla siebie  dobre rzeczy. Dzisiejszy temat był tematem trudnym, ale uważam, że każdemu jest potrzebna  taka wiedza, że trudne sesje się zdarzają i najważniejsze jest to, żeby wiedzieć, jak sobie z  nimi radzić.

Do usłyszenia w kolejnym odcinku.

Pamiętaj, że możesz do mnie napisać na maila basiolandia.akademia@gmail.com. Ja bardzo lubię czytać wasze wiadomości. Możesz się do mnie odezwać na Instagramie, na Facebooku.

Ściskam, Basiolandia :cherry_blossom:

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.


Spełnij swoje FOTOmarzenia!

Nie przegap okazji!

OSTATNIA EDYCJA
W TYM ROKU

Zapisy tylko do 4 października 2021.

Strona wykorzystuje pliki cookies w celu prawidłowego jej działania oraz korzystania z narzędzi analitycznych, reklamowych i społecznościowych. Szczegóły znajdują się w polityce prywatności. Polityka prywatności

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close